Moestuintje

Daar staat ze. Half leunend tegen de muur van de keuken, zich geen houding weten te geven. Een piepklein moestuintje van de Appie, in het kommetje van haar handen. De rest van haar spullen ligt al in het busje. De emoties wisselen zich in razend tempo af op haar gezicht; boos, verdrietig, terneergeslagen. Ze wil het niet, maar ze weet ook wel dat het eigenlijk niet meer anders kan. Ik wil het niet, maar het moet.

De twee chauffeurs van het busje zitten wijdbeens aan de keukentafel van de open woongroep. Die drinken ‘nog effe rustig een bakkie’, voordat ze gaan. Één van hen knoopt een kort praatje met Natascha aan om haar op haar gemak te stellen. “Het is me toch allemaal wat hè meissie. Weet je al waar je naartoe gaat?”

Lees hier de volledige blog van raadsmedewerker Eveline