Weblog

Gastblog: ‘Ik spreek de waarheid’

“Ik spreek de waarheid”, een zin die de moeder van Salam vaak herhaalde. Je ouders spreken altijd de waarheid volgens kinderen en dus nam de jonge Salam in haar jeugd de ideeën van haar moeder voor waar aan. Wat zij echter niet wist was dat haar moeder psychisch ziek is en dat de stemmen in haar hoofd niet de waarheid spraken.

Sophie Franken

Sophie Franken

Een tijd geleden kwam ik in aanraking met het prachtige werk van de jonge kunstenares Salam. Ik spreek de waarheid is een zoektocht naar wat waarheid is.  De inmiddels volwassen Salam heeft in kunst haar uitlaatklep gevonden en gebruikt het begrip waarheid als vraagstuk in haar werk.

Zelf zegt Salam over haar werk:

“Voor mij gaat mijn werk over de twijfel aan de waarheid die ik mijn leven lang heb gehad. Het was niet gewoon ‘de waarheid’ maar de waarheid en waanbeelden van mijn moeder. Jarenlang heb ik geloofd in haar waarheid, die door haar ziekte werd gevormd. Na het losmaken van die waarheid ben ik gaan zoeken naar mijn eigen waarheid.”

In het werk van Salam is er niet één enkele manier om te omschrijven wat er te zien is, er is niet één enkele manier om het werk te bekijken, er is niet één enkele vraag die gesteld kan worden en er is niet één enkel gevoel dat het werk teweeg moet brengen. De schilderijen en videoinstallaties van Salam zijn een zoektocht zonder eindpunt, een vraag zonder antwoord.

Salam

Kinderen van ouders met een psychisch probleem worstelen vaak met de waarheid. De loyaliteit die deze kinderen voelen ten opzichte van hun ouders is groot. Vaak wordt de waarheid door hen verdraaid om hun ouders te beschermen. En de waarheid zoals je ouders die jou vertellen neem jij als kind ook voor waar aan wanneer er niet met jou gesproken wordt over een psychisch probleem. Maar wat blijft er van die waarheid over wanneer jij zelf volwassen bent en op zoek gaat naar jezelf? Aan de lezers daarom de vraag om met elkaar in gesprek te blijven gaan hoe Kopp-kinderen hierbij beter begeleid kunnen worden op weg naar hun jong-volwassen leven.

Sophie Franken maakte de documentaire Lieve mama en is onze gastblogger.