Coördinator taakstraffen Shury: creatiever omgaan met werk

24 maart 2020 - “Het is voor mij en mijn collega’s een beetje zoeken naar hoe wij het beste invulling geven aan ons werk omdat de taakstraffen voor jongeren zijn stopgezet,” vertelt Shury. Ze is Coördinator Taakstraf bij de Raad voor de Kinderbescherming en werkt nu vanuit huis. “We zijn inmiddels wel creatiever geworden bij de uitvoering van ons werk.”

Flexibel

Het werk van de Raad voor de Kinderbescherming gaat door. Ook nu. Want huiselijk geweld, mishandeling en conflictscheidingen laten zich niet stoppen door het coronavirus. Dat betekent wel dat we het werk anders moeten doen. Shury vertelt hoe zij dit doet:

“Ik ben gewend op de raarste momenten te werken. En de ene keer zit ik op een politiebureau, dan weer bij de jeugdbescherming of in een buurthuis. En nu dus thuis. Ik heb zelf geen huisgenoten, maar ik heb genoeg collega’s die thuiswerken met een kind die aandacht vraagt of tussen de dozen aan het werk zijn omdat ze net zijn verhuisd. Maar we zijn allemaal flexibel, nemen werk van elkaar over en weten elkaar te vinden."

"In mijn werk zie ik normaal gesproken dagelijks jongeren en hun ouders, hulpverleners en kom ik op taakstrafwerkplekken. Coördinatoren Taakstraffen zijn creatieve mensen, maar helaas kunnen en mogen-ondanks alle ideeën- de taakstraffen nu niet doorgaan. De taakstraffen worden grotendeels uitgevoerd op plekken waar jongeren met meerdere mensen werken; kinderboerderijen, buurthuizen en kringloopwinkels. En op plekken waar kwetsbare groepen verblijven, zoals verpleeghuizen. Al deze taakstraffen zijn stopgezet. Het is niet anders.”

Videobellen voor het eindgesprek

“Nu word je wel creatiever in je werk. Vorige week heb ik via een videoverbinding een eindgesprek van een leerstraf, een gedragstraining, gedaan. Het was in het begin een beetje behelpen om het allemaal te organiseren. Vooral omdat het hier ging om een jongere met een leerachterstand. Normaliter zijn hulpverleners en ouders ook bij het eindgesprek aanwezig. Vanwege alle beperkingen heb ik de videoverbinding alleen met de jongere en trainer gedaan. Het was een leuk gesprek omdat de jongere juist degene was die het gesprek heeft geleid. Je merkt dat jongeren ondanks hun beperking, technisch goed onderlegd zijn met hun smartphones en tablets."

"En soms moeten we het ook anders doen. Vorige week wilde ik een eindgesprek van een leerstraf doen via aan wandeling met de jongere en de trainer, maar dat vond een van zijn ouders niet goed. Nu heb ik het eindgesprek deze week via videobellen. Het is heel belangrijk voor een jongere om die leerstraf af te kunnen ronden. Maar omdat het een jongere met beperking is, is dat voor hem moeilijker. Normaal gesproken bereiden we dit voor met z’n drieën en gebruiken we een flip-over om daar tekeningen op te maken. Nu gaat de trainer eerst met hem oefenen om te kijken of hij alles goed begrijpt. Via beeldbellen."

"Onze trainers onderzoeken ook hoe we gedragstrainingen (interventies) anders kunnen uitvoeren. Want het is voor jongeren heel belangrijk dat ze ermee aan de slag gaan. Ook werken we aan een plan hoe we de taakstraffen op een later moment weer kunnen invullen."