Raadsonderzoeker Dirk-Jan: ieder in z’n eigen hoek bij gesprek op politiebureau

20 maart 2020 - “Wacht even, ik moet even m’n zoon bezighouden. Ja, zo gaat dat nu,” zegt Dirk-Jan aan de telefoon. De raadsonderzoeker werkt bij het spoedteam van de Raad voor de Kinderbescherming. En dat doet hij nu voornamelijk vanuit huis. Samen met zijn kinderen van 9, 7 en 3 jaar en zijn vrouw. “Dat gaat op zich prima. De oudsten hebben van school hun eigen laptop en online lesprogramma gekregen. De jongste hobbelt eromheen.”

Aangehouden jongere
©RvdK

Het werk van de Raad voor de Kinderbescherming gaat door. Ook nu. Want huiselijk geweld, mishandeling en conflictscheidingen laten zich niet stoppen door het coronavirus. Dat betekent wel dat we het werk anders moeten doen. Dirk-Jan vertelt hoe hij dit doet:

“Ik zit in het spoedteam, dus als er een melding komt, dan kunnen we dat niet laten liggen. Deze week had ik strafpiket en moest ik naar een jongere die was opgepakt. En dan verschilt het per politiebureau wat de werkwijze is. Bij het ene bureau is er in de verhoorkamer 1,5 meter tussen de jongere en mij en is er ontsmettingsmiddel beschikbaar. Dus dan zit je in een verhoorkamer van 3 bij 3; ieder in z’n eigen hoek. Het andere bureau vraagt of ik het gesprek telefonisch wil doen. Als een jongere gezondheidsklachten zou hebben, dan wordt ‘ie onderzocht door een arts. Dat is helder. Na zo’n gesprek ga ik naar huis om het verder uit te werken. Dat gaat iets minder efficiënt dan normaal in mijn geval omdat ik 3 kinderen heb rondlopen. Maar mijn vrouw werkt ook thuis, we wisselen elkaar af. Dat maakt het makkelijker als je op pad moet. En mijn kinderen begrijpen het wel als ik achter m’n computer zit. We hebben hen meteen uitgelegd dat zij nu geen vakantie hebben, en pappa en mamma dus ook niet. Ik heb zelf wel aardig een balans gevonden. En het is tot nu toe rustig.

Wij hebben gelukkig een tuin, maar als je 4 hoog achter woont, kan de spanning oplopen. Het is aan de mensen in eerste lijn, Veilig Thuis en gemeente, om nu tijdig de signalen op te vangen als het niet goed gaat met een kind. Dat is nu wel lastiger omdat de scholen zijn gesloten.

Ja, je blijft kinderen zien in een bedreigde situatie ook al is het ingewikkelder geworden door de maatregelen die nu gelden. Maar je vraagt je ook af; loop je persoonlijk niet extra risico? En als ik een kind niet gezien heb, kan ik dan een gewogen beslissing nemen? Ik heb dat afgelopen dagen nog niet aan de hand gehad. Maar is er een spoedsituatie en zijn kinderen in gevaar? Dan ga ik zeker naar ze toe.”

Zijn kinderen direct in gevaar en ze hebben ze gezondheidsklachten? Ook dan treedt de RvdK op. Dit doen we in goed overleg met GGD en andere medische diensten. Daarbij hebben we ook nauw overleg met ketenpartners en politie. Iedere situatie is maatwerk.