Vrijwillige of verplichte hulp bij problemen thuis

Als er problemen thuis zijn, zoeken ouders meestal eerst hulp bij familie, vrienden of een hulpverlener in de buurt. Dit heet vrijwillige hulp. Als de problemen met die hulp niet worden opgelost en het gaat door de situatie niet goed met de kinderen, dan wordt de Raad voor de Kinderbescherming ingeschakeld.

Een raadsonderzoeker doet dan een onderzoek naar de situatie van de kinderen en het gezin. De raadsonderzoeker schrijft hierover een rapport. In het rapport staat een advies over de beste oplossing voor de problemen. Dit kan zijn dat doorgaan met vrijwillige hulpverlening het beste is. De Raad voor de Kinderbescherming denkt mee op welke manier dat kan. Maar het kan ook zijn dat de raadsonderzoeker denkt dat verplichte hulp nodig is. Verplichte hulp is een maatregel van kinderbescherming.

Wanneer verplichte hulp bij problemen thuis?

Bij verplichte hulp doet de raadsonderzoeker bij de rechter het verzoek om een maatregel van kinderbescherming op te leggen. Hij heeft hierover overlegd met de juridisch deskundige en de gedragsdeskundige. Een maatregel van kinderbescherming is een zware maatregel. De raadsonderzoeker doet zo’n verzoek alleen als hij ziet dat:

  • vrijwillige hulp niet (meer) voldoende werkt
  • de ouders niet willen meewerken aan vrijwillige hulp
  • uit het onderzoek blijkt dat er veel opvoedproblemen zijn
  • er snel verplichte hulpverlening nodig is.